Bieszczadzka Kolejka Leśna także w zimie

  • 28.01.2018, 15:57
  • opr. ST
Podziel się:
Oceń:
Bieszczadzka Kolejka Leśna także w zimie Fot. archiwum BKL Zimowe kursy organizowane są dwa razy w tygodniu. Czas przejazdu wynosi dwie godziny.
Pobyt zimą w Bieszczadach to nie tylko zimowe sporty i chodzenie po górach, ale przede wszystkim atrakcje regionalne. Do jednej z nich niewątpliwie należy przejazd Bieszczadzką Kolejką Leśną.

Bieszczadzka ciuchcia ma stację początkową w Majdanie, koło Cisnej. Zimowe kursy organizowane są dwa razy w tygodniu: w środy i soboty o godz. 11.00. Czas przejazdu wynosi dwie godziny.

W lecie do wyboru są dwie trasy: 11- i 17-kilometrowa.

Majdan-Przysłup-Majdan
Na trasie pierwszej z nich znajdują się przystanki w Cisnej, Dołżycy i Przysłupiu. Warto wspomnień, że Majdan jest osadą leśną w dolinie Solinki, u podnóża Hyrlatej. Rozwinął się w XIX wieku, gdy Fredrowie zbudowali tu hutę żelaza. Na początku XX w. w Majdanie działały dwa tartaki i stacja kolejki z dużym placem przeładunkowym. Dla pracowników tartaku i kolejarzy wybudowano osiedle. Tartak spłonął we wrześniu 1939 r., a po odbudowaniu go przez Niemców został ponownie spalony w czasie walk z UPA. Obecna osada została wybudowana w latach 60. dla pracowników kolejki. Dziś jest tu główna stacja i siedziba Fundacji Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej.

Drugą wsią na trasie jest Cisna – wieś gminna, jedna z najatrakcyjniejszych turystycznie miejscowości Bieszczadów. Położona w głębokiej kotlinie nad brzegiem Solinki i otoczona zewsząd wysokimi, zalesionymi szczytami posiada specyficzny mikroklimat. Należy do miejscowości o najwyższej ilości rocznych opadów w Bieszczadach. Wieś o pierwotnej nazwie Czyasna (Ciasna) została założona w 1582 r. W 1806 r. zakupili ją Fredrowie, którzy założyli tu hutę żelaza. W 1921 r. Cisna liczyła ponad 400 mieszkańców.

Po przejściu frontu w 1944 r. Cisna stała się miejscem zaciętych walk pomiędzy sotniami UPA (Bira i Hrynia) a oddziałami Wojska Polskiego i Milicji. Po wojnie we wsi pozostało zaledwie 30 polskich rodzin i była jedyną zamieszkaną miejscowością na południe od Baligrodu. W latach 50. istniała tu główna baza drogowców budujących obwodnicę bieszczadzką w kierunku Ustrzyk Górnych (oddana do użytku w 1962 r.).

Dołżyca – kolejna wieś znajdująca się na trasie kolejki. Leży nad Solinką, powstała w 1552 r. Dzisiaj jest niewielką osadą (ok. 90 mieszkańców), w 1921 r. liczyła 325, a w 1938 r. ok. 450 mieszkańców. Całkowicie wysiedlona i zniszczona w latach 1945 – 1947, odrodziła się dopiero na przełomie lat 50. i 60., najpierw jako baza drogowców, później jako osada leśna.

Ostatnia wieś Przysłup znajduje się na przełęczy pomiędzy masywami Jasła i Falowej, u źródeł potoku Dołżyckiego. Założona w poł. XVI w. przez Balów, od poł. XVIII w. własność Fredrów. W 1921 r. wieś liczyła 30 domów i 160 mieszkańców. Po II wojnie światowej całkowicie zniszczona i wysiedlona. Współczesny Przysłup to osada licząca ok. 30 domów, ponownie zasiedlona w latach 60. i 70. ubiegłego wieku.

Majdan-Wola Michowa-Majdan
Druga z tras ma 17 kilometrów i prowadzi do Woli Michowej. Na trasie kolejki znajdują się przystanki w Żubraczem, Solince, Balnicy, Maniowie i Woli Michowej. Tu również czeka turystów wiele atrakcji. Malownicza trasa biegnie początkowo wzdłuż drogi karpackiej Cisna-Komańcza, a dalej w tunelu zieleni doliną rzeki Solinka, pasmem granicznym przez dawne wsie Solinka i Balnica, następnie wzdłuż rzeki Osława do Maniowa i Woli Michowej. Na tym odcinku mamy możliwość wyboru kilku ciekawych pieszych tras, np. z Żubraczego przez Berdo (1043 m), Hyrlatą (1105m), Rosochę (1091 m) do Roztok Górnych czy z Maniowa przez Matragonę (991 m) do Solinki. Tak jak ciekawe są te trasy, tak równie ciekawa jest historia miejscowości Solinka i Balnica. I tu warto się zatrzymać.

Solinka – wieś lokowana na prawie wołoskim ok. 1553 r. W 1921 r. mieszkało w Solince 521 osób. Przed II wojną światową wieś liczyła ok. 500 mieszkańców. Drewniana cerkiew greckokatolicka z 1907 r. została zniszczona po 1947 r. Po 1945 r. Solinka uległa całkowitemu wysiedleniu i zniszczeniu. Obecnie osada leśna (4 domy, 7 mieszkańców). Punkt wyjściowy szlaku (bez znaków) przez Matragonę do Nowego Łupkowa.

Balnica – wieś założona w 1549 r. Pierwotnie nazywała się Bannica od bani, czyli słonego źródła. W 1686 r. doszczętnie zrabowana przez bandę węgierskich tołhajów. Po wyznaczeniu w 1918 r. granicy polsko-czechosłowackiej kilometrowy odcinek torów kolejki znalazł się na terenie Słowacji. Pociągi eskortowane były przez straż graniczną.

Ten stan rzeczy trwał do 1938 r., gdy granicę poddano korekcie. W 1921 r. mieszkało tu 470 osób, przed II wojną światową Balnica liczyła ok. 500 mieszkańców. Pochodzi stąd Stepan Sułyk, greckokatolicki metropolita Filadelfii. Po 1945 r. całą ludność wysiedlono. Dziś w miejscu wsi jest tylko malownicza dolina potoku Balniczka. Zachowały się pozostałości przycerkiewnego cmentarza oraz murowana kapliczka "nad cudownym źródełkiem".

Mijamy dawne wsie Solinka i Balnica i po 1 godz. 20 min jazdy docieramy do Woli Michowej. Mimo że tory prowadzą dalej do Łupkowa i Rzepedzi, stan techniczny torowiska oraz mostów i przepustów nie pozwala na dalszą wycieczkę. Koniec podróży bieszczadzką "ciuchcią". A zatem proponujemy atrakcyjną, choć forsowną pieszą wędrówkę do Przełęczy Łupkowkiej. Od przystanku kolejki kierujemy się na południe, łagodnie pod górę tzw. "drogą przemytników" i po 1,5 godz. osiągamy grzbiet graniczny. Tu pojawiają się znaki czerwone – słowackie i niebieskie – polskie.

Kontynuując wędrówkę granicą polsko-słowacką, osiągamy Wysoki Groń (905 m), Głęboki Wierch (890 m), Beskid (809 m), Koszarkę (794) i Szczołb (746). Schodzimy na Przełęcz Łupkowską (640 m). Z polany widoczna jest linia kolei Łupków – Medzilaborce (Słowacja). Na koniec wędrówki okazja, by zajrzeć do słynnego tunelu. Tunel pod Przełęczą Łupkowską (długość 700 m) przebito w 1872 r., kiedy budowano w Łupkowie stację kolei Lwów-Budapeszt. W okresie I wojny światowej spełniał on bardzo ważną rolę strategiczną i toczyły się o niego ciężkie walki.

Tunel był dwukrotnie niszczony w czasie II wojny światowej: w 1939 r. przez saperów polskich oraz w 1944 r. przez Niemców. Wkraczające wojska radzieckie ułożyły tory wprost na szczyt przełęczy, ale po tragicznym wykolejeniu się pociągu z amunicją i paliwem zaniechano tej drogi. Tunel został odbudowany w 1946 r. Z Łupkowa możemy kontynuować dalszą podróż koleją normalnotorową przez przejście graniczne do Medzilaborców lub w przeciwnym kierunku przez Komańczę, Szczawne do Zagórza.

Wstęp na teren stacji jest płatny.
2 zł bilet normalny
1 zł bilet ulgowy

Ceny biletów na kursy zimowe:
30 zł bilet normalny
24 zł bilet ulgowy

Odjazdy ze stacji w Majdanie:
24 stycznia,
27 stycznia
31 stycznia
3 lutego
7 lutego
10 lutego
14 lutego
17 lutego
21 lutego
24 lutego

opr. ST

Komentarze (0)

Dodanie komentarza oznacza akceptację regulaminu. Treści wulgarne, obraźliwe, naruszające regulamin będą usuwane.

Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu korsosanockie.pl. Agencja Wydawniczo Reklamowa Korso Spółka z o.o. z siedzibą w Mielcu, ul. Biernackiego 1/4, 39-300 Mielec jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.

Pozostałe